Konstrukcja i wynikowa czystość to dwie różne rzeczy
Olej może być używany na przykład w oddzielnych łożyskach lub przekładni bez wtryskiwania do komory sprężania. Wynik całego systemu zależy także od warunków ssania, osuszania, filtracji i stanu rurociągu. Oznaczenie Klasa 0 należy odczytywać wraz z zakresem, limitami i warunkami deklaracji lub badania.
Dobierz cały ciąg uzdatniania
Zacznij od wymagań procesu produkcyjnego i miejsca, w którym jakość ma być spełniona. Rozróżniaj cząstki, wodę i olej całkowity. Sprężarka bezolejowa nie usuwa wilgoci z zasysanego powietrza i nie gwarantuje czystości mikrobiologicznej. Dobór komponentów uzupełnia się zatem pomiarem w odpowiednim stanie pracy.
Co sprawdzić w praktyce
- Określ wymaganą czystość i miejsce jej weryfikacji.
- Oceń ssanie i możliwe zanieczyszczenie starej instalacji.
- Porównaj koszty eksploatacji całych układów, nie tylko ceny zakupu sprężarek.
Przykład modelowy
Po wymianie sprężarki olejowej na bezolejową pozostaje pierwotny rurociąg. Olej osadzony w instalacji może nadal zanieczyszczać powietrze. Sama wymiana źródła nie dowodzi więc spełnienia wymaganego limitu również na odległym stanowisku.
Na co uważać
- Utożsamianie maszyny bezolejowej z zerowym całkowitym zanieczyszczeniem.
- Pomijanie osuszania tylko dlatego, że sprężanie jest bezolejowe.
- Traktowanie certyfikacji jednego urządzenia jako certyfikacji całego zakładu.
Czy przemysł spożywczy zawsze musi używać sprężarki bezolejowej?
Wybór zależy od konkretnego procesu, analizy ryzyka i specyfikacji czystości. Sama nazwa branży nie wystarcza do przypisania technologii ani uniwersalnie obowiązkowej klasy. Wymaganie trzeba udokumentować i zweryfikować w miejscu użycia.