Statystyka analiz kosztów sprężonego powietrza
Sprężone powietrze to forma energii o bardzo zróżnicowanych kosztach wytwarzania. Do prostego porównania najczęściej używa się zużycia energii na wyprodukowany Nm3 powietrza, wyrażonego w kWh/m3 lub J/litr. Dla wielu niespecjalistów te liczby nie są jednak czytelne.
Sprężone powietrze to forma energii o bardzo zróżnicowanych kosztach wytwarzania.
Do prostego porównania najczęściej używa się zużycia energii na wyprodukowany Nm3 powietrza, wyrażonego w kWh/m3 lub J/litr. Dla wielu niespecjalistów te liczby nie są jednak czytelne.
Dlatego częściej wyrażamy koszty w CZK/m3, mnożąc kWh przez standardową lub średnią cenę energii elektrycznej.
Poniższa tabela porównuje częstość występowania poszczególnych poziomów kosztów na wyprodukowany Nm3 na podstawie analiz rzeczywistych zakładów z lat 2019 i 2020. Cena obejmuje również zakup urządzeń i serwis, stanowiące jednak tylko około 20–25% kosztów. Duża rozpiętość wynika z dopasowania sprężarek do charakteru zapotrzebowania. Często przyczyną nie są przestarzałe maszyny, lecz błędy projektowe spotykane także w nowych instalacjach. Inne powody to rozbudowa produkcji bez odpowiedniej zmiany sprężarek lub stopniowe bądź nagłe zmiany wielkości produkcji i zużycia powietrza.
Statystyka pokazuje, że około połowa zakładów mieści się w zakresie doskonałym lub akceptowalnym, choć nawet tam często można oszczędzić 30–50% kosztów energii. Powyżej 0,6 CZK/m3 przyczyną jest wyraźnie przestarzała technologia lub źle zaprojektowane bądź eksploatowane układy. W takich przypadkach inwestycja w przebudowę stacji, modernizację urządzeń, nowe sprężarki lub wynajem innych maszyn może bardzo szybko się zwrócić.